شغل رستورانداری فقط به معنی داشتن یک فضای خاص برای سرو غذا نیست، بلکه منظور مجموعهای از فعالیتهای هماهنگ در حوزههای تأمین مواد اولیه، آمادهسازی، پخت، سرویسدهی، مدیریت منابع انسانی، بازاریابی و کنترل مالی است. یک رستوراندار موفق باید بتواند بین کیفیت غذا، تجربه مشتری و سودآوری تعادل منطقی برقرار نماید و هر روزه تصمیمات درستی در این زمینهها بگیرد. در یک تعریف دیگر، میتوانیم بگوئیم که رستورانداری یک کسبوکار خدماتی – تجربه محور است؛ به این معنا که مشتری فقط برای سیر شدن به رستوران نمیآید، بلکه توقع دارد در یک محیط خوشایند، با برخورد حرفهای کارکنان و سرعت مناسب، غذایی با کیفیت میل کند.
